W tym roku do Drive to Survive podszedłem bez większych oczekiwań. Zeszły rok i festiwal wymyślonych historyjek skutecznie ostudził mój zapał do produkcji Netflixa. Wolałem się pozytywnie zaskoczyć. To momentami się udało, ale zrozumiałem też, że ten serial ma dwa oblicza. Hardkorowi fani Formuły 1 znajdą tutaj mniej niż ludzie zupełnie spoza tego świata lub oglądający sport z doskoku. Taki chyba jest jednak tego cel i pora się z tym pogodzić.

„Drive To Survive”, czyli przykład choroby dwubiegunowej (RECENZJA)

„Drive to Survive” weszło do kanonu Formuły 1. To już trzeci raz, kiedy Netflix wchodzi za kulisy i pokazuje nam padok z nieco innej perspektywy. Ten rok był procedurowo specyficzny, ale też szczególny. Emocji i fantastycznych historii dostarczyło wiele odcinków. Wystarczyło to ładnie ubrać w ujęcia. Niestety, czuć wielki niedosyt, a i zacząłem się zastanawiać, czy aby na pewno jestem odpowiednim odbiorcą tego serialu.

Drive To Survive

„Drive To Survive”, czyli przykład choroby dwubiegunowej (RECENZJA)

Paradoks „Drive to Survive ”, czyli produkcja nie dla fanów sportu (KOMENTARZ)