Jeden faworyt kontra pozostała piątka. Kto poprowadzi polskich siatkarzy?

Człowiek, który latynoską siatkówkę zna na wylot. Argentyńczyk szybko uznał, że nie zrobi wielkiej kariery jako zawodnik. Jeszcze przed trzydziestką na dwanaście lat objął funkcję trenera w River Plate. Późniejsze losy zaprowadziły byłego środkowego na Półwysep Iberyjski. W 2007 roku zastąpił na stanowisku selekcjonera reprezentacji Hiszpanii Andreę Anastasiego. Najwięcej sukcesów wiąże się jednak z pracą z Sada Cruzeiro i kadrą Argentyny.

W brazylijskim klubie Mendez pracował również przez blisko dwanaście lat. Sześciokrotnie triumfował w rozgrywkach ligowych, a trzykrotnie w Klubowych Mistrzostwach Świata. Z kolei z rodzimą kadrą wyrównał największe siatkarskie osiągnięcie. W Tokio podobnie jak w Seulu 33 lata wcześniej, Albicelestes zdobyli olimpijski brąz.

Mendez przynajmniej dwukrotnie ubiegał się o fotel selekcjonerski w polskiej kadrze. Wtedy postawiono odpowiednio na De Giorgiego i Heynena. Nie wiadomo jednak jak miałaby wyglądać komunikacja trenera ze związkiem i zawodnikami. Argentyńczyk nie włada biegle językiem angielskim.

W 2001 roku FIVB ogłosiła go siatkarzem stulecia wraz z Karchem Kiralym. Przeglądając dorobek zawodniczy, większość osiągnięć pokryta jest złotem. Bernardi był członkiem legendarnej „Generazione di fenomeni”, która dominowała wszędzie poza igrzyskami. W rozgrywkach olimpijskich włoski przyjmujący może pochwalić się tylko srebrem z Atlanty. Marzenia o mistrzostwie zniszczyli Holendrzy z wielkim Basem van de Goorem na czele.

Urodzony w 1968 roku Włoch rozstał się z grą tuż przed czterdziestką. Jako szkoleniowiec pracuje od dwunastu lat. Trudno mu jednak dorównać do osiągnięć dokonanych jako siatkarz. Bernardi zdobył mistrzostwo Turcji (Halkbank Ankara) i Italii, a także srebro Ligi Mistrzów (oba z Sir Safety Perugią).

Bernardi dobrze zna plusligową siatkówkę. Przez trzy i pół roku trenował Jastrzębski Węgiel. Obecni mistrzowie Polski pod jego wodzą dwukrotnie stawali na najniższym stopniu podium krajowych rozgrywek. Ponadto w 2014 roku zajęli trzecie miejsce w Lidze Mistrzów. Od ubiegłego sezonu 53-latek opiekuje się Piacenzą.

Ze wszystkich omawianych kandydatów Serbowi do PZPS-u jest najbliżej. Przynajmniej geograficznie. Kovac od tego sezonu pracuje w Skrze Bełchatów. W przeszłości był związany także z Jastrzębskim Węglem.

Jeszcze we wrześniu Kovac prowadził kadrę Serbii. Dwa lata temu wywalczył z nią złoto mistrzostw Europy. W tym roku kibice musieli obejść się smakiem, bo szans na brąz pozbawili ich Polacy. Jak wspominał po fakcie Kovac, o tym, że został zwolniony dowiedział się od kapitana kadry Marko Podrascanina.

Podobnie jak większość kandydatów, 54-latek to również postać z sukcesami jako siatkarz. Za największy można uznać mistrzostwo olimpijskie z kadrą Jugosławii w 2000 roku. Wcześniej dwukrotnie stawał na podium europejskiego turnieju.

Połowa kandydatów na trenera kadry Polski to Włosi świętujący sukcesy jako zawodnicy w latach dziewięćdziesiątych. Nie inaczej jest z Gianim. 51-latek to aktualny rekordzista Azzurich pod względem liczby występów. Na koncie ma aż siedem zwycięstw w Lidze Światowej, cztery mistrzostwa Europy, trzy mistrzostwa świata i trzy medale olimpijskie (dwa srebra i brąz).

Giani to także legenda Modeny, z którą dwukrotnie triumfował w Serie A i Lidze Mistrzów. Tam też zaczynał przygodę z „trenerką” w 2007 roku i tam też wrócił dwa lata temu. Niedawno pisaliśmy o wielkich zakupach żółto-niebieskich. Dawny środkowy prowadzi obecnie takich zawodników jak Nimir Abdel-Aziz, Bruno Rezende, Earvin N’Gapeth czy Joandry Leal.

Włoch to także doświadczony szkoleniowiec w reprezentacyjnym volleyu. Doprowadził Słowenię do pierwszego medalu na mistrzostwach Europy. W tym samym czasie triumfował też w Lidze Europejskiej. Od czterech lat jest związany z kadrą Niemiec. Z nią także przywiózł srebro z europejskiego turnieju.

Ostatni z grona wielkich włoskich siatkarzy. Dwa złota igrzysk, sześć Ligi Światowej, trzy MŚ i cztery ME – bilans podobny do tego, uzyskanego przez wspomnianych wcześniej kolegów. W przeciwieństwie do nich, po rozbracie z grą, Gardini nie rzucił się od razu w wir trenowania. Najpierw pracował jako dyrektor sportowy Modeny, a później uczył się fachu jako asystent Anastasiego w kadrze Polski.

– Jeśli jest okazja trenować wspaniałą reprezentację, każdy trener na świecie złożyłby CV. Jestem szkoleniowcem i jeśli chcę się rozwijać, to muszę trenować jak najlepsze drużyny. Kadra Polski taką ekipą jest i byłoby by bardzo dziwne, gdybym nie zaaplikował o tę posadę – powiedział 56-latek portalowi „WPSportoweFakty”.

Z przerwą na rok pracy w Piacenzie, Gardini związany jest z PlusLigą od siedmiu lat. Najpierw przez trzy sezony prowadził AZS Olsztyn, a później przez następne dwa ZAKSĘ Kędzierzyn-Koźle. Od stycznia 2021 opiekuje się Jastrzębskim Węglem, z którym nieoczekiwanie wywalczył mistrzostwo Polski.

Tak naprawdę zestawienie można podzielić na dwa bloki: Grbić kontra reszta świata. Od czasu rozstania się z Heynenem, z obozu Sebastiana Świderskiego, nowego prezesa PZPS docierały słowa wielkiego poparcia dla Serba. Obaj panowie znają się przecież z ZAKSY. Jeden z nich był szkoleniowcem, a drugi do teraz trzyma stery w klubie. Nie trzeba dodawać, że 48-latek jest na dziś największym faworytem w wyścigu po funkcję selekcjonera.

Za Grbiciem przemawiają także sukcesy. Jako zawodnik wygrywał mistrzostwo Włoch, Rosji czy dwukrotnie Ligę Mistrzów. Ponadto z Jugosławią triumfował na IO w Sydney i na ME w Czechach. Jako trener pracuje od siedmiu lat. W latach 2015-2019 był selekcjonerem Serbów. Pod jego wodzą kadra wygrała Ligę Światową 2016 i zdobyła brąz na EuroVolleyu w Polsce. Poza tym wypadał słabiej od swojego następcy Kovaca. Do końca minionego sezonu prowadził ędzierzynian. O sukcesach ZAKSY z poprzedniego sezonu wspominaliśmy już nie raz. Po zakończonej kampanii przeniósł się do Perugii, klubu, w którym w 2014 roku rozpoczynał karierę trenerską.

Perugia, a raczej jej prezes, charyzmatyczny Gino Sirci, może być kłopotem w podpisaniu Grbicia. Włoch otwarcie wypowiedział się, że chce mieć Serba tylko u siebie. – Możliwe, że Polska będzie musiała znaleźć innego selekcjonera. Wasza drużyna jest bardzo ciekawa dla każdego szkoleniowca. Dobrze, gdyby znalazła nie tak zajętego trenera – mówił Sirci serwisowi sport.pl w październiku.

W przypadku ewentualnej zgody, kwestią sporną pozostaje jeszcze opłata. Trener pracujący we Włoszech chcący pracować z kadrą musi zapłacić grzywnę w wysokości kilkudziesięciu tysięcy euro.