Przedstawiamy 12 najbardziej szalonych piłkarzy w historii

Niczym ekipa detektywa Rutkowskiego wjeżdżamy z okrzykiem bomba! na ustach. Pan piłkarz Adriano miał zastąpić Ronaldo na dziewiątce w ekipie Canarinhos. Ostatecznie stanęło na tym, że Brazylijczycy marszczyli czoła, kiedy na szpicy w ich reprezentacji biegał Fred, a Adriano przybrał na wadze, przypadkowo postrzelił dwudziestolatkę po libacji w nocnym klubie, nabił w domu publicznym rachunek na blisko 20 tysięcy euro i był widywany w towarzystwie członków gangu narkotykowego z Rio. Wymarzony zięć.

Psycholog Arsenalu Londyn opowiadał w wywiadzie dla szwedzkiego magazynu Offside, że w drużynie przeprowadzono testy - jak piłkarze postrzegają samych siebie. W skali od 1 do 9 Bendtner miał uzyskać wynik 10. Czy to może kogokolwiek dziwić, skoro mowa o gościu, który już w 2009 roku twierdził, że jest najlepszym napastnikiem świata? Niestety to, jak fantastycznie Duńczyk o sobie myśli, niespecjalnie przełożyło się na przebieg jego kariery. Dużo ciekawsze od dokonań piłkarskich były zresztą jego popisy poza boiskiem. Pierwszy z brzegu przykład – kiedy Arsenal grał mecz z Bayernem Monachium, Nicklas na urlopie w Kopenhadze upił się, obnażył w taksówce i wygrażał kierowcy. Koniec końców, Bendtner wylądował najpierw w lidze norweskiej, a potem duńskiej. Prawda faktycznie jest naga.

Mariusz był bohaterem naszego zestawienia 6 topowych piłkarzy, którzy prowadzili mało sportowy tryb życia, ale niewtajemniczonym przypomnijmy, że ma na koncie między innymi pożar spowodowany odpaleniem fajerwerków w łazience swojego domu, ostrzelanie młodzieżowców z wiatrówki i wjazd furą na teren kobiecego więzienia. Złoty chłopak.

Cantona olśnił Old Trafford. Za każdym razem, kiedy dotykał piłki, publika wpadała w euforię - mówił o nim sir Alex Ferguson. Przejście francuskiego napastnika do Manchesteru United z Leeds to wciąż jedna z najważniejszych kart w historii utytułowanego angielskiego klubu, choć King Eric był w równym stopniu postacią wielką, co kontrowersyjną. Jego najsłynniejszym boiskowym wyczynem było załatwienie ciosem kung-fu kibica Crystal Palace, 25 stycznia 1995 roku. Piętnaście lat później, już po zakończeniu kariery piłkarskiej, wzywał do wycofywania pieniędzy z kont, co miało doprowadzić do upadku systemu bankowego, a w 2015 roku zadeklarował, że udostępni swoją posiadłość imigrantom. No i ten kołnierzyk!

Przez relatywnie niski wzrost aż chciałoby się nazwać Gattuso Panem Wołodyjowskim włoskiego futbolu. Ale to nie miejsce na żadne Pieśni o małym rycerzu, skoro mowa o zawodniku, który przez całą karierę zachowywał się jak ten chłopak z filmiku Daj mi teraz przeciwnika! Wytargał za ucho Marcelo Lippiego na Mistrzostwach Świata 2006, uderzył 60-letniego asystenta trenera Tottenhamu, przyłożył dwa razy większemu Zlatanowi… a po zakończeniu kariery zgłosił swoją kandydaturę na trenera Bruk-Betu Nieciecza.

Prawdziwą kopalnią opowieści o zwyczajnym szaleństwie są książki Kowal. Prawdziwa historia, Szamo oraz Stan futbolu, których autorem bądź współautorem jest Krzysztof Stanowski, założyciel serwisuWeszło. W drugim z wymienionych wydawnictw znajduje się jedna z naszych ulubionych anegdot piłkarskich. Oto David Goodwillie, późniejsza niespełniona nadzieja szkockiej piłki, chciał pożyczyć 500 funtów. Usłyszał na to od jednego z kolegów: OK, dostaniesz pięćset funtów, jeśli zjesz gówno. Czy musimy dodawać, jaki jest finał tej historii?

Osobowość narcystyczna, megalomania i egotyzm patologiczny w wymiarze niemal karykaturalnym - to przypadek szwedzkiego napastnika. Z jednej strony to właśnie te przypadłości pozwalają Zlatanowi zdobywać gole, których wy nie potrafilibyście strzelić na amatorze w Fifie, ale z drugiej – chłop gada na swój temat w trzeciej osobie, spoliczkował na boisku piłkarza Napoli, kopnął w głowę Antonio Cassano udzielającego wywiadu, a dziennikarkę pytającą o to, czy jest gejem, ostentacyjnie zaprosił do domu. Razem z siostrą.

Jeden z najostrzej grających zawodników w historii i członek legendarnego Crazy Gangu, czyli drużyny Wimbledon, która w 1988 roku niespodziewanie wygrała Puchar Anglii. Vinnie Jones na murawie budził postrach jak Wampir z Bytomia na Śląsku. Potrafił m.in. złapać za jaja Paula Gascoigne’a albo ostrym wślizgiem zakończyć karierę Gary’ego Stevensa. Generalnie każde jego wejście to był materiał dla prokuratora. Po tym, jak odwiesił buty na kołku, zajął się aktorstwem – wystąpił m.in. w Przekręcie Guy Ritchiego. Był przerażająco wiarygodny w roli Kulozębnego Tony’ego.

Kolejny twardziel ze środka pola, który trząsł angielską ligą. Roy Keane, legendarny kapitan Manchesteru United to facet, któremu nie warto było wchodzić w drogę. Przekonał się o tym boleśnie Alf-Inge Haaland. W 1997 roku przyczynił się do kontuzji Irlandczyka, a później został przez niego brutalnie sfaulowany podczas derbów Manchesteru. W swojej biografii Keane przyznał po latach, że była to regularna vendetta: Są w życiu rzeczy, których żałuję, ale to nie jest jedna z nich. Długo na to czekałem. Wydawało mi się, że piłka tam była. Pomyślałem: Bierz to! Wszedłem w niego z całą mocą.

Wróćmy jeszcze raz do książki Szamo. Fragmenty poświęcone Adamowi Ledwoniowi, które można tam znaleźć, to prawdopodobnie najbardziej efektowna i niesamowita porcja literatury piłkarskiej, jaka kiedykolwiek powstała. Przecież to jest iberyjski realizm magiczny przełożony na język wolnej amerykanki przełomu wieków w Polsce! Po meczu, wiadomo, trzeba się odstresować. Mnie dodatkowo urodziła się wtedy córka, Laura, więc tym bardziej była okazja do świętowania. Wsiadamy do mercedesa, za kółkiem Adam, po prawej jego kolega, Pipa, z tyłu ja i Czyżyk. Na stacji benzynowej – na której trzeba było zatankować nie tylko auto – Ledziu wdał się w sprzeczkę z jakimś ponurym gościem. Odjeżdżamy w kierunku Mödling, ale widzę, że nasz bulterier nerwowy […] Po pięciuset metrach mijamy właśnie faceta ze stacji, który spokojnym krokiem wraca do domu. Adam ciągle na niego wyklina pod nosem, cały się wewnątrz gotuje. I nagle niestety – zaświtała mu w głowie myśl. – Ch*j, zawracam! – wypalił, a następnie, jak powiedział, tak zrobił. Sęk w tym, że wjechaliśmy chwilę wcześniej na autostradę, więc jak zapewne wiecie, manewr zawracania nie był w tym miejscu najrozsądniejszy. Ale zawrócił i tak. – Miałeś kiedyś czołówkę? – pyta i jedzie pod prąd. Dalszą część historii znajdziecie w książce Grzegorza Szamotulskiego i Krzysztofa Stanowskiego, ale sami widzicie, że jest, ku**a, wysoko! Niestety historia życia charakternego zawodnika reprezentacji Polski oraz takich klubów jak Bayer Leverkusen czy Austria Wiedeń nie miała happy endu.

Nie zarzucamy sympatycznemu panu Grzegorzowi przewlekłego schorzenia, ale ewidentnym jest, że w czasie wywiadu po meczu Rakowa Częstochowa z Arką Nowa Sól balansował na granicy załamania nerwowego niczym Philippe Petit na linie między wieżami World Trade Center. W wyniku tego stanu silnego wzburzenia powstał jeden z największych klasyków polskiego Internetu. Niech pan zapyta bramkarza, niech pan zapyta Foszmańczyka, niech pan zapyta tych innych, k***a, naszych chłopaków, co k***a zrobili! Siostro, lorazepam !

Jesteśmy spokojni, bo w przypadku żadnego piłkarza nie zebraliśmy tylu informacji pozaboiskowych, co o Nickim. Można powiedzieć, że posiadamy już do niego gotową „instrukcję obsługi”. Kwestie piłkarskie w jego przypadku interesowały nas w 30 procentach, reszta to były sprawy mentalne - przekonywał dyrektor sportowy Lecha Poznań, Piotr Rutkowski, kontraktując w 2016 roku Nielsena do swojego zespołu. To teraz posłuchajcie - facet tylko w przeciągu ostatnich trzech lat...

• został ranny siekierą podczas domówki. Już po trafieniu do szpitala pobił portiera i próbującą go opatrzyć pielęgniarkę
• strzelał do przejeżdżającego ulicą rowerzysty
• zabawiał się oralnie z przypadkowo poznaną studentką na jednej z głównych ulic Monako... a w międzyczasie pobił inną dziewczynę. Po zatrzymaniu policja znalazła przy nim kokainę
• spowodował wypadek, wjeżdżając na autostradzie w pięć innych samochodów
• a parę dni temu wyleciał z czwartoligowego duńskiego klubu, bo... zniknął

Half man, half amazing.