To jest 5 najbardziej absurdalnych konfliktów w historii polskiego rapu

Zaczęło się doprawdy niewinnie – w 2011 roku w kawałku Wiarygodność Palucha padło stwierdzenie: Nagrywają z Dodą, grają psa w serialach, to jakby swoim fanom jechali po matkach. To wystarczyło, żeby pomiędzy wspomnianym i Fokusem rozgorzała po miesiącach niezbyt długa dyskograficznie wojenka, zakończona – jak to ujął jeden z zainteresowanych – po to, by nie polaryzować fanów. O co jednak poszło? Oczywiście o wspólny track Dody z członkiem legendarnej Paktofoniki, co wydaje się zabawne chociażby dlatego, że dekada, w której rozegrały się te wydarzenia, od dawna ciąży ku romansowaniu z mainstreamem. Aż strach pomyśleć, co by było, gdyby Bedoes nagrał z braćmi Golec trochę wcześniej... A co do timingu: Tutaj (na scenie) jest dużo takiego poklepywania się po plecach, bez sensu lizania się ze sobą, ja tego nie uprawiam, dlatego mogłem sobie pozwolić na to, żeby Fokusowi powiedzieć co o nim myślę, no i wyszło co wyszło. Śmieszne jest to, że on po roku odpowiedział na pewne wersy - mówił Paluch w rozmowie z WSZ-em.

Nie ma cienia przesady w stwierdzeniu, że Solar i Białas, o czym wspominaliśmy już kilka razy, byli bodaj najbardziej konfliktowymi raperami w grze. Po latach można stwierdzić, że waleczność i pewność siebie pomogły im się znaleźć na szczycie, ale niektóre potyczki z perspektywy czasu wyglądają na mocno dyskusyjne - czy wręcz niepotrzebne. Tak właśnie jest z wyrzuceniem Deysa z szeregów ekipy, które zostało uargumentowane jego przyjściem na koncert... w sukience i zarzucanie mu homoseksualizmu (użyto innych słów, ale przez grzeczność ich nie zacytujemy). Fatałaszkowa bitwa miała swoją kontynuację i we wpisach, i w kawałkach, co samo w sobie jest kuriozalne.

Jest takie piękne powiedzonko, które dobrze oddaje istotę sprawy ciągnącej się między TDF-em i niegdysiejszymi podopiecznymi Wielkiego Joł – strzelać z armaty do muchy. Aż trudno uwierzyć, że nawet po dłuższym czasie weteranowi zdarzyło się wrócić do tej historii (ostatnio w niektórych wersach skierowanych do Rzepy na Karmageddonie), co przecież stanowi reklamę dla niezbyt znanych raperów. Nie to, że coś do nich mamy – warszawiak ma swoje racje, zarzucając im bycie sobkami-lansiarzami, członkowie składu swoje, wspominając brak odpowiedniego wsparcia promocyjnego, ale naprawdę można było to załatwić nawet na jakimś backstage'u. Przecież ludzie nie mają pojęcia, o jakiego Rzepę tu chodzi.

Jedno trzeba oddać temu duetowi – popchnął polski rap w kierunku, którego chyba nikt się nie spodziewał. Jasne, wcześniej był jeszcze diss Gabi na Boszko, w którym padały bardzo poważne oskarżenia, ale dopiero okładanie się publiczno-muzyczne ze ś.p. Chadą sprawiło, że mogliśmy powiedzieć: oho, mamy poważny medialny beef związkowy w naszej gierce. Pranie brudów na bicie to podstawowy oręż, jednak istnieją kwestie tak delikatne, że raczej nikt poza samymi zainteresowanymi nie powinien o nich usłyszeć. I wcale nie jest to dulszczyzna.

Na koniec nie możemy nie wspomnieć o bodaj najbardziej absurdalnych zajściach, jakie dotyczyły polskiego rapu w ostatnich latach. Pojedynkowanie się o ksywę stworzyło fundament pod jeden z najprężniejszych beefów w historii naszego kraju (Ten Typ Mes vs Mezo o prawo do używania skrótu), ale to, co wydarzyło się po sformowaniu grupy z trzech wymienionych w tytule panów... Trudno nam to wyjaśnić, więc po prostu zrelacjonujmy. Otóż grupa Kontrabanda z Trójmiasta wkurzyła się, że rozpoznawalni raperzy użyli w nazwie projektu słowa, które jest zarazem ich nazwą, więc nagrali diss zatytułowany... Chada, Bezczel, Z.B.U.K.U. Ostatni z raperów tylko się roześmiał i powiedział, że noname'om nie ma zamiaru odpowiadać. I co, można tak bez siania fermentu?!